Carrièreswitch: van afdelingsleider in het onderwijs naar timmerman

Marcel Schmidt, 49 jaar, waagde deze dappere sprong in het diepe. Hij is vorig jaar oktober begonnen bij Schutte bouw & ontwikkeling als timmerman  en volgde daarnaast een opleiding. Voor de zomer rondde hij zijn opleiding succesvol af aan het Deltion in Zwolle en momenteel werkt hij op een nieuwbouwproject in Arnhem. 

“Na de academie voor Lichamelijk Opvoeding ben ik mijn loopbaan begonnen in Duitsland. Vanuit de dienstplicht heb ik twee jaar als sportinstructeur voor militairen gewerkt. Daarna ben ik vier jaar gymleraar geweest op de Nederlandse Rijksschool voor Voortgezet Onderwijs in Duitsland voor Defensie. Terug in Nederland ben ik aan de slag gegaan als gymnastiek leraar bij een voortgezet onderwijs school. Ik heb me op die school doorontwikkeld tot afdelingsleider. De laatste vier jaar was ik fulltime leidinggevende en gaf ik geen les meer.”

Stroperige processen

“Als afdelingsleider hield ik mij grotendeels bezig met het inzetten of aansturen van processen en het functioneren van de teamleden. Stapjes vooruit maken in een proces, dat is leuk en motiveert. Het cyclische van een proces daarentegen van stapjes vooruit maken, stapjes achteruit maken, achter de feiten aanlopen, 16 jaar lang, jaar in jaar uit. Dat ging me tegen staan en gaf me geen voldoening meer. Veranderingen doorvoeren ging wat mij betreft niet snel genoeg. Om dit alles nog zo’n 18 jaar te doen, gaf me een benauwd gevoel.”

Het roer om

“Als ik me verder had willen ontwikkelen en doorgroeien in het onderwijs was de stap naar directeurschap een logische. Ik heb ook gesolliciteerd op een functie van directeur, zat bij de laatste vier, maar ben het niet geworden. Deze sollicitatie heeft me aan het denken gezet en ik vroeg mezelf af: Is dit wat ik wil de komende jaren? Nog meer van hetzelfde, stress en verantwoordelijkheden. Ten opzichte van concreet iets maken; ergens aan beginnen, iets afmaken en trots zijn op het eindresultaat, waar ik blij van word. Ik heb toen de knoop doorgehakt en de beslissing genomen dat het tijd was voor iets anders. Vervolgens heb ik een lijstje gemaakt van alle sectoren die er zijn op werkgebied. Wat past bij mij? Ik kon er gelijk een aantal wegstrepen en uiteindelijk bleef de sector techniek over. Ook heb ik gekeken naar wat ik graag in mijn vrije tijd doe. Ik ben graag praktisch bezig, wil niet teveel achter de laptop zitten en buiten en op wisselende plekken werken. We hebben een vakantiehuis in Tsjechië waar ik de afgelopen jaren met heel veel plezier heb geklust.”

“Ik wil timmerman worden”

“Op een gegeven moment heb ik de stoute schoenen aangetrokken en ben ik een aantal uitzendbureaus binnengestapt. Bij het bezoek aan het derde uitzendbureau, Werkis, was het raak. Ze gingen met mijn verhaal aan de slag. Voorafgaand aan het tweede gesprek heb ik mijn gedachtegang concreet gemaakt en kwam ik tot het besluit: Ik wil timmerman worden. Via Werkis kreeg ik de kans mij te ontwikkelen tot timmerman en kwam ik vrij snel in contact met Schutte bouw & ontwikkeling.

De bouwwereld was nieuw voor mij. Ik heb eerst een ochtend meegelopen op een bouwplaats in Zwolle en met mensen gepraat. Dat was best spannend. Gelukkig heb ik twee rechterhanden en enige ervaring. Toch kwam er onzekerheid om de hoek kijken als je met beroepsmatige timmermannen in aanraking komt en vroeg ik me af. Kan ik dit wel? Ik ben er blanco ingegaan om eerst ervaring op te doen en uit te vinden wat er allemaal gebeurt rondom een bouwplaats. Mijn huidige collega’s zijn anders dan ik gewend was. Bouwvakkers zijn een ander slag mensen als leraren. Ze zijn open, recht door zee en hebben geen dubbele agenda. Dat vind ik mooi. Ik pas daar wel tussen.”

“Ik ben dichtbij mezelf gebleven”

“De stap die ik heb gemaakt is heel groot. Een bepaald niveau, status en een goed salaris zijn mooi, maar ’s avonds blij thuiskomen van je werk is veel belangrijker. Ik maak lange dagen, maar ze vliegen voorbij. Ik ben nog niet een keer met tegenzin naar mijn werk gegaan. Ik kan nu volmondig zeggen dat ik op dit moment op de goede plek zit, omdat ik dichtbij mezelf ben gebleven.

Ik kijk niet ver vooruit. Het treintje loopt en ik ben benieuwd wat er de komende jaren op mijn pad komt. Een goede vakman worden is mijn eerste doel. Wat ik anderen die in hetzelfde schuitje zitten wil meegeven is volg je hart. Het is ontzettend belangrijk dat je het in je baan naar je zin hebt. Je besteedt in je leven zoveel tijd aan werken. Laat het dan ook grotendeels leuk en motiverend zijn. Ik ben Schutte dankbaar dat ik deze kans heb gekregen.”